κι αφού θαύμασα τις σπηλιές πίσω από το πρόσωπό σου,
όμορφες, περίτεχνες ,παράξενες και φιλόξενες,
φωτεινές, σε ένα επίπεδο πάνω από το χρόνο
ελαφριά πρασινογάλανα νερά , ελκυστικά παρά
το λιγδερό πάνω στρώμα και τα σκουπιδάκια,
σημάδια των ασυνείδητων που αφήνεις κατά καιρούς να τις χαρούν,
αφού δρόσισα το κεφάλι μου και χάθηκα λιγάκι μέσα σου,
κατέβηκα κι εγώ να δαμάσω τις δικές μου σπηλιές.
Μαύρες και σκοτεινές,
άγριες και ορμητικές
Εδώ οι σπηλιές είναι στενές και χαμηλές σαν τούνελ,
δεν είναι σαν τις δικές σου βασιλικές σάλες
και οι σύντροφοι είναι πιστοί αλλά μέτριοι,
σκούροι κι αυτοί.
Εδώ το ρολόι είναι ο αγαπημένος μας εχθρός
Εδώ, αυτό που έχει σημασία είναι να τρέχουμε
Κάποτε έκανα μια βουτιά στη θάλασσα από το πίσω μέρος του κεφαλιού σου
Λίγο πιο πίσω από το δεξί σου αυτί, λίγο πιο πάνω από τον αυχένα σου
Θα μπορώ πάντα να το θυμάμαι
