Αν υπάρχει έστω και ένας στρέητ άντρας που διαβάζει αυτό το μπλογκ,
ας σηκώσει το χέρι
Το να μη γαμάς αρκετά, με στυλ
Σταμάτα για λίγο να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη,
και θα δούμε αν έχεις τίποτα
Δεν πειράζει που σου φαίνονται όλοι ηλίθιοι,
το μυστικό είναι να μην τους το πεις ποτέ !
.
.
.
Καταλαβαίνω.
Αλήθεια σου λέω, καταλαβαίνω.
Ας μην αναλωθούμε σε περιγραφές ,ξέρουμε και οι δύο πώς είναι.
‘Ωρες ώρες αναρωτιέμαι αν τα πράγματα είναι έτσι, επειδή εγώ νομίζω ότι είναι έτσι.
Αναρωτιέμαι αν, ίσως αν πίστευα πως είναι αλλιώς, μπορεί και να ήταν αλλιώς.
Σίγουρα δεν μπορώ να σταματήσω να θέλω κάτι άλλο.
Το χειρότερό μου είναι πως πρέπει να το οραματιστώ για να το δουλέψω…
Και δεν μπορούμε να αράζουμε όλοι μαζί και να λέμε πόσο σκατά είναι όλα, ας οργανώσουμε μια ομαδική αυτοκτονία καλύτερα. Πρέπει να δουλέψουμε για αυτό.
Μετά θα μου πεις, πρέπει να συνεννοηθούμε όλοι μας για να το καταφέρουμε.
Εδώ είναι η παγίδα : Αν ενωθούμε όλοι μαζί ένα σκοπό- αφήνω στην άκρη το ενδεχόμενο να μη συμφωνήσουμε. Αν ενωθούμε όλοι μαζί θα χασουμε την αίσθηση της τραγικότητας της κατάστασής μας. Θα χάσουμε το κίνητρό μας.
Δεν πρέπει να γίνουμε μάζα.
Όλοι οι άλλοι, αλλά όχι εμείς
Η παρθένα μητέρα και Η μετανοούσα πουτάνα.
Και τι θάκανες αν η μάνα σου ήταν πουτάνα;
Και φαντάσου τι θα κανες αν έβρισκες μια παρθένα πουτάνα.
Μα μια πουτάνα δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι παρθένα.
Ούτε μια μάνα θα μπορούσε.
